മറഞ്ഞു(ന്നു) പോയ 21

കൊഴിഞ്ഞു പോയ ദിനങ്ങൾ പെറുക്കി വെക്കുന്നു ഈ  പകൽ.

അകന്നുപോയ കാലൊച്ചകൾക്കിപ്പുറം
നിഴൽ  പടരുന്നു

വഴിയിൽ തന്നെ മടിച്ച്
കനപ്പെട്ട വെയിൽ

ആകാശമേ..
എന്റെയാകാശമേയെന്ന്
ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചൊരു മേഘം
മുകളിലേക്കുയർന്നു പൊങ്ങി!

മുറ്റത്തെ കരിയിലകൾ
ഒന്നിളകി,
കാറ്റായി ഞാൻ !

ഒറ്റത്തുള്ളി

എല്ലാ പ്രഭാതങ്ങളിലും 

തൂവൽ കൊഴിഞ്ഞൊരു പക്ഷി 

ഇലകൊണ്ടോരു ചില്ല 

നിറക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും 

വസന്തകാലത്തും പൂക്കാത്ത ഇടവഴി

  പതിഞ്ഞൊരു കാറ്റനക്കം 

  അതിലൊരിലയനക്കം 

  ഇമചിമ്മിയ       വെയിൽനോട്ടത്തിൽ 

 ഞാനെന്ന നിശ്വാസം 

  

  

കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്ന ചില നേരങ്ങൾ

അജ്ഞാതമായ ഒരിടത്തിലെ
ഉച്ചയിൽ
നിഴലുകളുറങ്ങുന്ന
ഇടവഴിയിൽ
തിരക്കോന്നുമില്ലാതെ
കരിഞ്ഞു പോയിരില
വീ
    ഴു
        ന്നു . .

എന്നെ നീയറിഞ്ഞിരുന്നു
എന്ന കൊമ്പിൽനിന്നും
പൊട്ടി വീണയൊച്ചയിൽ
സ്വപ്നമെന്നെ
പു
     റ
       ത്താ
             ക്കു
                  ന്നു . .

പുലരി പെയ്യുമ്പോൾ

രാത്രി
നനുത്തു പെയ്തമഴയിൽ
ഒരു സൂര്യൻ പുലരുന്നു
ഞാൻ
ഇലയിൽ ചിരിക്കുന്ന തുള്ളിയാകുന്നു
മുറ്റം മുഴുവൻ
കുളിരായി നീ നിറയുന്നു
അകലെ
അമ്പല മണിയൊച്ചയിൽ
ഒരു ജന്മം പൂവിടുന്നു

കാറ്റുതൊട്ട അപ്പുപ്പൻതാടി

മറയപ്പെട്ട വെളിച്ചതിനു മുൻപോ പിൻപോ ഒറ്റപ്പെട്ടയിടിവെട്ടിൽ ഒരോർമ്മയുറഞ്ഞിടം..
..ഞാൻ മണ്ണിലലിഞ്ഞ മരം

25th Hour

മുന്നൂറ്റി അറുപത്തഞ്ചാം
രാത്രി
അന്നാണ് നിലാവു കോഴിഞ്ഞ്
അവളൊരസ്തമയമായത് ,
മൂന്നാം യാമത്തിലും
ഒറ്റയടിപ്പാതയിൽ ഒരു നിഴൽ
മരണത്തെ കാത്തു  കിടന്നതും .
പുഴേ നീയൊന്നു ചിരിക്കുന്നില്ലേ
കാറ്റേ നീയിവിടില്ലേ
മഴ
അപ്പോഴും അവളുടെ കൂടെയായിരിക്കും

Unpainted soul

മരത്തിൽ നിന്നു കൊഴിഞ്ഞ
അവസാന ഇല വീണ
സന്ധ്യയിലാണു
വെളിച്ചമേ
നീയെന്നെ കൈവിട്ടത്..

ഇലനീർ

രാത്രിയുടെ
ഒച്ചനിലച്ച
നിലവിളിയാണ്
പെയ്തു തോരാത്ത
ഈ
ഇല മിഴികൾ..

നമ്മിലലിഞ്ഞ പായലുകൾ

നിഴൽവിരിച്ച കാടിനുള്ളിലെ
അരുവിയുടെ അരികിൽ

കുളിർജലമായി
നീയൊഴുകിയൊഴുകുന്നു
നേർത്ത് വീഴുന്ന സൂര്യനാൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു..
അരുവി ആകാശമാകുന്നു..

നിശ്ശബ്ദമായിടത്തിൽ ഒഴുക്കിന്റെയൊച്ചയിൽ  എന്നോട് മിണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ കേട്ടും..
ഒരിക്കലുമാവസാനിക്കാതെ
ഞാനൊരു പാറയായി
നിന്നിൽ..നിന്നിൽ
നനഞ്ഞലിഞ്ഞ്..
അലിഞ്ഞ്
എന്നും..

മഴയിൽ കൊഴിഞ്ഞു മണ്ണു പുൽകുമ്പോൾ

പെയ്തു തീരാതെ ഇലത്തുമ്പിലിറ്റുന്ന മഴ..
നിലാപ്പുഴയായി രാത്രി...
ഞാൻ നിന്നിലേക്കൊഴുകുന്ന തോണി...

~

..അതെ,

എത്ര പെട്ടന്നാണ്‌ നമ്മുടെ നിഴലുകള്‍ ചെറുതായി നാമില്ലാതായത്!

ഉള്ളിലേക്കു മാത്രം വളരുന്ന വേരുകൾ

തോറ്റ മരമേ
കൊടും വേനലിന്റെ അങ്ങേ തലപ്പത്ത്
കണ്ണീരിലയായി
ഒരു പച്ചപ്പ്

നാട്ടുവഴിയിലെ മോണിങ്ങ് വോക്ക്

കരിയിലയനക്കങ്ങളില്ലാത്ത
വേനല്‍പുലരിയിലെ
ചെറുതണുപ്പില്‍
ഒറ്റയടിപ്പാത

പാതിമാഞ്ഞ കാലടിപ്പാടുകളില്‍
ചിതറി വീണ പാലപ്പൂക്കള്‍

നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത മാനത്തേക്ക്
ഒരു ചുവന്ന ബിന്ദുവായ്
എത്തിപ്പെടുന്നു
ഈ ദൂരം

Hybrot ..

ചില നേരങ്ങള്‍
കണ്ണാടിയിലുടെ ഞാനായി ഇറങ്ങിവരും
പകുതി മാത്രമായ എന്നെത്തേടി
കണ്ണിലെ ബ്ലാക്ക് ഹോളിലൂടെ
ഉള്ളിലേക്ക്..

കോളറക്കാലം

ഈ മുറിവുകള്‍ ചിരിക്കട്ടെ
വാള്‍മുനയില്‍ തിളങ്ങട്ടെ
വാര്‍ന്നൊഴുകുന്നത് രക്തമല്ലന്ന് പറയാന്‍
ചെറുചെമ്പരത്തിച്ചുവപ്പെങ്കിലും തരണേ.

11th ഡയമെന്‍ഷന്‍

തീര്‍ത്തും
വിജനവും വന്യവുമായ
ഒരിടത്തില്‍
എത്തിപ്പെടുന്നൊരു കണിക
മൌനമെന്ന പേരില്‍
പൊട്ടിച്ചിതറിയാല്‍,
കണ്ടെത്താനുള്ള
സാദ്ധ്യത
എത്രമാത്രം വേഗത്തില്‍
ചിതറണം

നട്ടുച്ചയാണ്

മങ്ങി മങ്ങി
കാഴ്ച്ചയുടെ താഴ്ച്ചയിലേക്ക്
കെട്ടു പൊട്ടുന്നു പട്ടം

വാതിലില്ലാത്ത മുറി

അടച്ചിരുന്നു മടുത്തു
ഇ
     റ
        ങ്ങി നടന്നു
ചുമരും കൂടെപ്പോന്നു

തറ പറ

സ്ലേറ്റും പുസ്തോമെടുത്ത്
മഴ നനഞ്ഞ് വെള്ളംതെറിപ്പിച്ച്
ഓടിയോടി
ഒന്നാം ക്ലാസിലെ
മണക്കുന്ന ഒന്നാം പാഠത്തിലിരുന്നു
തറയില്‍ പറയില്‍ പനയില്‍..
മണിയടിച്ച് ഒഴുകിപ്പോയൊരു മഴയില്‍
ഞാന്‍ മാത്രമില്ലായിരുന്നു.